Geen producten (0)
Geen producten (0)
 

Punctum - Martín Gambarotta

€ 19,95 (inclusief btw 6%)
Levertijd 2-3 dagen
Specificaties
Bruto gewicht 240,00 g
Uitgeverij Perdu
Jaar 2015
Bladzijden 120
ISBN 978-90-5188-103-5
Omschrijving

Martín Gambarotta werd in 1968 in Buenos Aires geboren, maar bracht vanwege de militaire dictatuur van 1976 tot 1983 een deel van zijn jeugd in het Verenigd Koninkrijk door. Hij werkt als politiek redacteur voor de Engelstalige krant de Buenos Aires Herald. In 1996 debuteerde hij als dichter met Punctum, een bundel met 39 polyfone en heterogene verzen die samen één gedicht vormen dat uitdrukking geeft aan de politieke en economische situatie van zijn land aan het einde van de vorige eeuw. In deze undergroundklassieker van de Argentijnse literatuur gaat Gamabarotta met behulp van songteksten, reclameleuzen en politieke slogans op zoek naar een nieuwe taal om de geschiedenis van zijn land recht te doen, en houdt hij de lezer een ongemakkelijke maatschappelijke spiegel voor.

De bundel werd vertaald en van een nawoord voorzien door Bodil Kok. Zij bekleedt momenteel een onderzoeksaanstelling aan de Universiteit van Heidelberg en is gespecialiseerd in moderne Latijns-Amerikaanse poëzie.

'Martín Gambarotta wekt in Punctum het tumultueuze Argentinië van na de dictatuur tot leven. De bundel is nog steeds griezelig actueel.' --Ellen Deckwitz in NRC Next

Een gedicht uit de bundel;

1

Een kamer
waarvan de oppervlakte van het plafond gelijk is
aan die van de vloer die op haar beurt gelijk is
aan die van elk van de vier muren
die een plek begrenzen boven de straat.
De nevel verplaatst zich naar zijn lege
geest, hij weet niet wie hij is en zijn eerste
gedachte, ‘een hond die ontdekt dat hij hond is
is niet langer hond’ wordt weer deel
van zijn droom maar daar verschijnt, vaag,
de bloempot: een gedeukte theeketel met planten
in het midden van de tafel: twee schragen
dragen een houten plank –
dan is hij wakker.
De roestplekken in de hemel –
de kleur van het licht over de dingen, de hemel
die zich terugtrekt en uitgevloeide roest is
tussen zijn ogen en hij valt opnieuw in slaap, maar er ontstaat
orde in de wakkere materie.
De heldere ligging
van de plaats in de dag, het lawaai,
het bonzende lichaam,
de ruïne van een idee dat stroomt
langs een web van zenuwen,
woorden van ijzer
gevat in een ruis:
een opening als een speldenknop
in een holte van het hart.